Author Topic: Naslag zooxanthellae en koralen  (Read 46 times)

Offline dennis tb

  • insiders
  • Newbie
  • *
  • Posts: 17
  • Karma: +0/-0
    • View Profile
Naslag zooxanthellae en koralen
« on: January 27, 2019, 07:33:03 PM »
Zooxanthellae en het koraal
Ik was een tijdje geleden weer eens een stukje aan het lezen in het boek Corals van Eric Borneman. Hierin staat zeer veel informatie over koraal metabolisme en de symbiose met zooxanthellae. Omdat dit voor veel mensen lastig te lezen is (engels), zal ik een interessant stukje uit dit boek vertalen en het proberen uit te leggen in begrijpelijk (voor zover mogelijk) nederlands. Het is dus een kombinatie van dit boek en mijn eigen interpretatie. Het gaat hier voornamelijk over de symbiose tussen zooxanthellae en koralen mbt licht.

Zooxanthellae zijn microscopische kleine algjes die worden opgenomen in het koraal. De reden waarom het koraal dit doet is het verkrijgen van energie. Zooxanthellae krijgen in ruil hiervoor een veilige leefomgeving (koraal weefsel) en de toegang tot afval stoffen van het koraal (bv ammonia). Deze manier van profiteren van elkaar noemt men mutualisme, dit is een vorm van symbiose waarin beide partijen profiteren. In theorie zou een koraal ook kunnen leven van zooplankton, maar doordat dit niet genoeg voorradig is op bepaalde gedeeltes van het rif is het koraal ook afhankelijk van het verkrijgen van energie via zooxanthellae. Op plekken met veel stroming en/of geen licht bestaan er ook koralen die niet beschikken over de mogelijk om een symbiose aan te gaan met zooxanthellae, maar dit laat ik buiten dit stuk.

Er zijn al 80 verschillende soorten zooxanthellae ‘ontdekt’, deze hebben allemaal hun eigen specialisme en zijn terug te vinden in verschillende koralen. De hoeveelheid licht, diepte van het koraal in het water en specifieke voedsel behoefte zijn allemaal factoren die meewegen waarom koralen specifieke zooxanthellae opnemen in hun weefsel. Er wordt gesugereerd dat het opnemen van verschillende soorten zooxanthellae een overlevings strategie kan zijn waardoor het koraal zich makkelijk kan aanpassen aan verschillende omstandigheden.
Maar hoe gebruiken de zooxanthellae nu licht? En hoe wordt dit als energie doorgeven aan het koraal? Dit zijn vragen waarop ik hoop dat jullie na het lezen hiervan een antwoord hebben. Ik ga niet in op alle details omdat ik denk dat dit erg verwarrend kan werken voor de meesten. Ik wil het toegankelijk hebben voor iedereen.

Zooxanthellae hebben (net als planten) chlorofiel in hun cellen. Hiermee zetten ze licht om in suikers (energie), wat weer doorgegeven wordt aan het koraal. Er bestaan verschillende soorten chlorofiel. Ieder chlorofiel heeft 1 of 2 specifieke golflengte waarbij het licht kan opnemen. Deze golflengte is niet een absoluut getal, maar moet je meer zien als waardes rondom. De beste opname ligt bij een specifiek getal waarna de bruikbaarheid van het licht aan beide kanten van spectrum afneemt. De pigmenten in het chlorofiel van zooxanthellae hebben absorptie pieken die varieeren tussen de 300nm (UV) tot 720nm (heel rood ). Aan de hand van deze gegevens kun je al eens na gaan denken over het verschil tussen t5 (hele brede golflengte pieken) en verschillende leds (smalle golflengte pieken). Led kan prima werken, als je dus maar goed zit met de keuze van led kleuren. Je wil namelijk wel dat het licht wat je uitzend ook daadwerkelijk gebruikt kan worden door de zooxanthellae. Bij T5 is dit wat makkelijker omdat het hele brede spectra uitzend. Hierbij verspil je dan ook wat meer energie.

Aan de hand van de hoeveelheid beschikbaar nuttig licht (maw de hoeveelheid suikers die het koraal het binnen krijgt) kan het koraal bepalen hoeveel zooxanthellae het wil behouden of extra wil opnemen in het koraalweefsel. Dit is onder andere (dit is niet de enige reden!) de reden waarom in sommige omstandigheden (vaak ook in de natuur) koralen vrij bruin ogen. Er zitten dan heel veel zooxanthellae (deze hebben vaak een goud bruine kleur)in het weefsel. Wij vinden het in onze bakken juist mooi om de kleuren van koraal weefsel goed naar voren te halen. Daarom proberen we de omstandigheden in onze bakken zo te maken dat het koraal 'afkan' met een minimale hoeveelheid aan zooxanthellae. Het koraal is ook in staat om alle zooxanthellae uit te stoten. Dit fenomeen noemt men bleken. Het koraal is in ‘gebleekte’ toestand maar een beperkte tijd in staat om in leven te blijven. Koralen kunnen in deze toestand vaak de mooiste kleuren hebben omdat de pigment kleuren van het koraal weefsel volledig zichtbaar zijn. De mooi aussie stukken die vaak worden aangeboden worden helaas ook vaak in deze staat aangeboden. Door de stress tijden transport hebben ze hun zooxanthellae uitgestoten. Heropname van zooxanthellae is zeker mogelijk, maar het koraal is een stuk kwetsbaarder in deze toestand en goede omstandigheden zijn vereist voor herstel. Temperatuur stijging of te veel licht, zijn oa omstandigheden waarbij bleking plaats kan vinden. Men denk dat dit komt doordat het koraal niet meer goed in staat is om van de zuurstof af te komen die wordt gemaakt door de zooxanthella tijden de fotosynthese (lichtenergie wordt gebruikt voor het maken van suikers). De zuurstof radicalen vergiftigen het koraal waardoor het van zijn zooxanthellae af moet. Het beschikken over verschillende soorten zooxanthellae kan ook hier weer een voordeel zijn.

Hopelijk is de basis een beetje duidelijk. Laat maar weten in de comments wat je ervan vind. Misschien was dit voor velen al duidelijk, maar hopelijk voor velen ook niet.